Home » De club » Historie » Mooie verhalen » Oude doos 444

Oude doos 444

📁 Mooie verhalen 📅 maandag 05 februari 2018
Oude doos 444

Uit de Haagsche van 5 februari 1968

WESTLANDIA VERSLAAT SCHOTLOOS NAALDWIJK

Twee goals van Ton Ballering

Naaldwijk- Doelpunten beslissen de wedstrijd. Dat heeft ook Naaldwijk ervaren in de derby tegen Westlandia. De witkielen waren in het veld beslist niet de mindere – de eerste helft waren zij zelfs wat sterker – maar Westlandia legde met 2-0 beslag op de buit. De aanvallen van de groen-witten waren wat minder talrijk maar veel gevaarlijker De voorwaartsen van de gastheren schoten ook meer, waarmee zij succes hadden. De vaak leuk combinerende Naaldwijkers misten een afwerker, terwijl niet vergeten mag worden dat de aanvankelijk wat nerveuze Westlandia-defensie er steeds beter in kwam en weinig kansen weg gaf.

Op het zwaar bespeelbare veld is natuurlijk geen “hoogstaand “ spel vertoond. Wel zijn de vele belangstellenden getuige geweest van een faire derby waarin door beide elftallen met een prettig aandoend enthousiasme werd gestreden, zodat het een leuke en pittige wedstrijd is geworden.

Westlandia trad met een gewijzigd team aan. Omdat de spelers aanvankelijk aan elkaar moesten wennen was het begrijpelijk dat Naaldwijk een lichte veldmeerderheid had. Desondanks speelde het eerste gevaarlijke moment zich af voor de veste van doelman Tamerus, toen na goed werken van rechtsbuiten Hans Mulder de bal bij Cock v. d. Ende kwam, die even te lang wachtte. Aan de andere kant vestigde Wuyts – die een goede eerste helft speelde – aandacht op zich, maar Harry Scholtes loste dit probleem op. In het doel had Grootscholten kennelijk wat last van de zenuwen. Gaandeweg zou hij tot grote hoogte groeien.

Flitsend

Ook rechtsbuiten Th. Post moest er even inkomen waardoor Leo Dekker hem enkele malen passeerde. Het leverde de Naaldwijkers geen succes op, evenmin als de vrije trap die Hoogkamer naar Wuyts tikte. Flitsende tegenbezoeken brachten de Naaldwijk-defensie in staat van paraatheid. Zeer enthousiast werden lichamen voor schietgrage benen geplaatst. Ton Ballering rushte weg, maar hij kwam er niet door en toen de hardwerkende Toon Visser naar voren trok, ging door een weifeling die kans teloor. Naaldwijk verplaatste het spel. Hoogkamer kon het met zijn maat Rombout aardig vinden maar de schoten waren wat onzuiver. Doelman Grootscholten had het wat moeilijker bij enkele terugspeelballen.

Ook in die periode waren de aanvallen van de thuisclub zeer gevaarlijk. Een schot van Ton v. d. Voort werd keurig gestopt, terwijl Toon Visser andermaal zijn rush gestopt zag.   

Na een half uur kon de grote Westlandia-aanhang juichen, Cock v. d. Ende en Ton v. d. Voort combineerden snel en zuiver waarna Ton Ballering zich van zijn belager ontdeed en onhoudbaar inkogelde (1-0).

Twee minuten later leken de Westlandianen de voorsprong te vergroten, maar uit een onoverzichtelijke situatie trad Piet de Zoete nog als overwinnar tevoorschijn. De Naaldwijkers trokken naar voren en inderdaad ontstonden er in de laatste fase voor de rust kansen op de verdiende gelijkmaker. Hoogkamer en Rombout deden handige dingen maar zij misten nog de routine om de steeds beter op dreef komende Westlandia-defensie te verschalken. Nadat en passant Nic. Zwinkels de Naaldwijk-doelman op de proef had gesteld, kreeg dan Juri Rombout een beste gelegenheid om de rust met gelijke stand in te laten gaan. Hij benutte deze niet en daardoor werd met 1-0 gedraaid.

Conditie

Over en weer werden er aanvankelijk in de tweede helft aardige aanvallen opgezet. Hoewel het veld hoge eisen aan het uithoudingsvermogen stelde, bleven de spelers zich ten volle geven. Wim Grootscholten moest Wuyts een halt toeroepen, hetgeen de Naaldwijkers een hoekschop opleverde. Ook Adri Hoogkamer richtte te hoog.

Vervolgens was het de beurt aan de Westlandianen. Op links waren er aardige duels tussen Ton v. d. Voort en Leo Kemmers en op rechts maakten Hans Mulder en de lange Weststeyn elkaar het leven – in sportieve zin – zuur. Ook van Gaalen moest bij een doorbraak van v. d. Voort alle registers opentrekken. Naaldwijk legde zich overigens niet neer bij die 1-0 achterstand. Toen uit een voorzet van Wuyts de goed meegekomen Verheul inkopte telde de Naldwijk-aanhang reeds de gelijkmaker, maar de bal vloog naast. Verheul kreeg later nog een waarschuwing. Maar Naaldwijk ging door.

Het tempo zakte wat. Omdat Wuyts wat laks reageerde toen de bal voor zijn voeten kwam, ging die kans ook verloren. Ondertussen had Post zich als een moeilijk te passeren tegenstander ontpopt waardoor Dekker niet gevaarlijk kon worden terwijl de zich bekwaam opstellende en ingrijpende gebroeders Grootscholten het de bezoekers duidelijk maakten dat er weinig doelpunten zouden vallen. Dat de aanvallen van de thuisclub gevaarlijk bleven ondervonden de Naaldwijkers zo ’n tien minuten voor het eind. Westlandia mocht van arbiter Caluwé een vrije trap nemen. Hans Mulder schoot eruit tegen de kruising, waarna Ton Ballering de stand op 2-0 bracht. Even leek Naaldwijk overspeeld te worden, maar doelman Tamerus stond eerst Mulder en daarna v. d. Voort niet toe dat de score hoger werd. Cock v. d. Ende ging wat verder naar achteren en al konden de Naaldwijkers in de laatste minuten nog wat aanvallen opbouwen het was duidelijk dat zij tegen de hechte Westlandia-defensie een afwerker misten om de te groot uitgevallen achterstand te halveren.  

In de volgende oude doos: Slikkerveer – Westlandia 11 februari 1968

Tonoudedoos

Deel dit artikel met je vrienden