Home » De club » Historie » Mooie verhalen » Oude doos 496

Oude doos 496

📁 Mooie verhalen 📅 woensdag 15 mei 2019
Oude doos 496

Westlandia aanvaardt Koos Grootscholten

Algemene ledenvergadering staat achter het bestuur

Van een onzer verslaggevers

Naaldwijk - Westlandia koos. Op de buitengewone algemene ledenvergadering van de Naaldwijkse voetbalvereniging, waar ook gisteravond nog onmin te bespeuren viel, stelde de meerderheid van de aanwezige leden zich achter het bestuursbeleid. Het door voorzitter aangewezen “stembureau” onder leiding van erevoorzitter van Veldhoven met secondanten Gerard Scholtes en Ton Ballering opende welgeteld 45 briefjes vóór en 18 tégen. Drie bleven blanco.
Koos Grootscholten derhalve is junioren en seniorentrainer.
Frans Schrurs – toch al voor Westlandia verloren door zijn vorige week woensdag met Scheveningen afgesloten contract-. Bepaalde de meesten mèt het bestuur, zou niet worden herbenoemd.
Een opgeluchte van Oeffelt bedankte na hert bekend maken in het rokerige clubgebouw van deze uitslag alle stemmers. Ook de tegenstanders van het bestuursbeleid – de selectiegroep – van wie hij het “sportief” vond dat ze voor de stemming nog hadden verklaard ongeacht de uitslag hun medewerking aan het bestuur te zullen blijven verlenen.
Het was het einde van de gedwongen vergadering. Een bijeenkomst, die door tweeëntwintig leden was gewenst, met als inzet en oorzaak ontevredenheid over het bestuursvoorstel dat Koos Grootscholten voordroeg als junioren- en seniorentrainer. Vooral bij de senioren viel deze keus niet in de smaak. Zij vonden dat het meer dan goed ging met Shrurs. Ze zaten in de lift, maken anno nu na de overwinning zondag op Tediro bijzonder veel kans op de titel en de promotie.
Waarom, zo vroegen de meeste senior-spelers zich begrijpelijkerwijs af, waarom houden we zo ’n man dan niet.

Voorzitter van Oeffelt ging daar indirect op in. Voor de stemming lichtte hij toe hoe één en ander in zijn werk was gegaan.
“En aan trainer Schrurs èn aan Grootscholten hebben wij gevraagd of zij eventueel bereid zouden zijn door te gaan. Schrurs zei “ja”. Maar Koos Grootscholten stelde ons voor de training van de senioren over te nemen en daarmee junioren en senioren samen te doen. Dat voorstel is in het bestuur behandeld. De meerderheid was “voor”. Van de tien bestuursleden waren er acht voor en twee tegen. Voorzitter van Oeffelt handelde daarmee in het belang van Westlandia met het oog op de toekomst, zoals hij eerder in de Westlandsche Courant verklaarde.

Bestuurslid Koos van Zeijl kwam daar in een ellenlange rede breedvoerig op terug. Op niet mis te verstane wijze onthulde hij het ambitieuze plan “in 5 jaar naar de eerste klasse” te willen doorstoten.( in 1979 is dat inderdaad gelukt)
“Dan moet je bij de jeugd beginnen”, zei hij. “Ons beleid duidt niet op een conservatieve houding. Waarom is het vertrouwen zoek. Moet het bestuur dan eerst aan belanghebbende groepen vragen hoe zij over een bestuursbesluit denken? Het duidt op eigenwijsheid”.

(Gerard Scholtes één van de seniorenspelers die achter Schrurs stond : “De laatste vijf jaar vroeg het bestuur ons altijd hoe wij over een nieuwe trainer dachten”). Welke reden in het bestuur nog méér speelde wist juniorenvoorzitter Peter Windhausen na afloop. Toen de discussie over het wel en wee en het voor en tegen van Westlandia en Frans Schrurs nog altijd in volle hevigheid aan de bar doorging (deelnemers Windhausen en Gerard Scholtes) voerde Windhausen aan.
Het woog voor het bestuur zwaarder een jeugdtrainer te benoemen, die ook de senioren kon trainen dan iemand te handhaven waarin problemen lagen opgesloten”. Zoals wellicht de altijd beschut gehouden controverse tussen Schrurs en Grootscholten. Windhausen in de “woordenwisseling” met Scholtes (nog voor de stemming). “We hebben gepoogd beide partijen bij elkaar te brengen. Dat is niet gelukt. Via een intermediair werden daarna de zaken overgebracht. Er was geen samenwerking tussen hen mogelijk gebleken”.(ook vroeger liep niet alles van een leiendakje)

Maar daar ging het Gerard Scholtes – hij was het meest aan het woord, de andere seniorenspelers zeiden, op Ton Ballering na, niets -, niet om. Hij had gewild dat Schrurs bleef. “Het is irreëel om een belangengroep voorbij te lopen. Het is ons recht achter onze trainer te staan. Wij waarderen Koos Grootscholten. Wij trekken zijn capaciteiten niet in twijfel. Wij vinden het alleen maar spijtig dat dit zo op de spits moest worden gedreven.

Later “senioren en junioren liggen te ver uit elkaar. Ik blijf erbij dat de eisen die hij bij de junioren stelt niet gerealiseerd kunnen worden bij de senioren”.
De tijd zal het leren. En die zal de vers benoemde Koos Grootscholten met een dubbele taak nu hard nodig hebben. Beide groepen eisen hun aandacht. Voor een gepromoveerd elftal is die attentie louter noodzaak. Grootscholten weet echter wat hem wacht. Hij heeft het onbegrensd vertrouwen van het bestuur. Heeft bovendien een rijk arsenaal aan junioren, die hij tot hun tevredenheid begeleidde. De achterban zit dus goed. De Schrurs beschermende houding van de seniorenselectie ten spijt moet deze groep zich verenigen met het gisteravond onweerlegbaar gevallen besluit.
De senioren doen dat ook, zoals van Oeffelt in dank aanvaardde. Hopelijk blijft deze alvast positieven opstelling ook als Grootscholten inderdaad voor de “klas” staat. Het zou de dan allicht gepromoveerden alleen maar op weg helpen naar de aanlokkelijke eerste klasse.
Grootscholten weet nu wat van Zeijl wil.

Ton(oude)doos

In de volgende oude doos: Westlandia – Verburch op 18 april 1971

Deel dit artikel met je vrienden